تو یادوار روزگار زنده بودن پدری
پدری که موهای سیاهش
هرگز سپید نمی شوند

به من نگاه کن
نگاه دور تو برای من
یادوار انتهای دور کوچه‌ایست
که کودکان رنگین پوست آن‌جا
از روی بته‌ی تمام آرزوهای بشر می‌پرند

به من نگاه کن
چشمان تو اشک‌های من را
و چشمان من بشارت نگاه تو را
خوب در می‌یابد

پست مرتبطی وجود ندارد.

© ژنرال فرهاد for وبلاگ شخصی فرهاد نوری, 2009. | Permalink | 2 comments | Add to del.icio.us
Post tags: آروز, تو, من, نگاه, پدر, چشم