قوی سفید را دیدم

بالهایم را گشودم

پر کشیدم به آسمان

ولی من که سفید نبودم

خاکی و زمینی بودم

قوی سفید رفت و رفت

من بالهایم شکست

از آسمان افتادم

پرواز کردم ولی آسمانی نشدم

حالا میدانم

برای حس پرواز هم پرواز می خواهم

مهربانترینم بال پروازم باش

روزای غم یادت می ره ، هوا تما شایی می شه

گریه نکن گلبن من، صفا از یادها نمی ره

وفا داری باز دوباره ، بی اندازه جاری می شه

گریه نکن عزیزکم، سبزه های باغ در میاد

گلهای یاس و نسترن ، بین اونا غمزه میاد

گریه نکن عسل خانوم ، بهار میاد رنگ و وارنگ

بارون میاد باز دوباره ، تو آسمون شهر فرنگ

گریه نکن عزیز خانوم ، غصه نخور اینقدره باز

برمیگرده اون سفر ، با کلی سوغات قشنگ

یه عالمه خاطره ها،یه کوله بار دلتنگی ها

می بوسه باز لب تو رو،با کلی از زرنگی ها

بازم می گه دوست دارم،عاشقتم

پیشم بمون….